De voorjaarsvosbes herkennen: leer alles over de kenmerken, vliegwijze en de juiste ondersteuning van Anthophora plumipes in de natuurlijke tuin in april.
In april ontwaakt het leven in de tuin. Terwijl veel insecten nog wachten op warmere temperaturen, domineert één soort het toneel door haar snelheid en precisie: de voorjaarsvosbes (Anthophora plumipes). Vaak is het hoge, bijna schrille gezoem eerder hoorbaar dan dat de bij zelf zichtbaar is. Dit geluid onderscheidt zich duidelijk van het diepe gebrom van hommelkoninginnen (Bombus) die in dezelfde periode actief zijn.
Bij het determineren van de voorjaarsvosbes is het belangrijk om goed te kijken, aangezien er sprake is van een uitgesproken seksueel dimorfisme. Dit betekent dat mannetjes en vrouwtjes er totaal verschillend uitzien.
Het vrouwtje van de voorjaarsvosbes (Anthophora plumipes) doet op het eerste gezicht denken aan een kleine, diepzwarte hommel. Het gehele lichaam is zwart behaard, met uitzondering van de achterpoten die opvallende oranje verzamelharen (scopa) voor het transport van stuifmeel dragen. De mannetjes daarentegen zijn lichtbruin tot grijsachtig beige behaard. Een onmiskenbaar kenmerk van de mannetjes zijn de extreem lange haarzomen aan de middenvoeten (tarsen), waaraan de wetenschappelijke soortnaam 'plumipes' (gevederde voet) is ontleend. Bovendien hebben de mannetjes een lichtgeel gezichtsmasker dat bij het bekijken van voren duidelijk oplicht.
In april vliegen in de tuin vaak gelijktijdig andere soorten, zoals de gehoornde metselbij (Osmia cornuta). Deze heeft echter een roodbruin achterlijf en een zwarte kop, terwijl de voorjaarsvosbes (Anthophora plumipes) compacter en gelijkmatiger gekleurd oogt. Een ander onderscheidend kenmerk is de vliegwijze: vosbesachtigen zijn aanzienlijk sneller en kunnen als een kolibrie voor bloemen blijven hangen.
In tegenstelling tot honingbijen (Apis mellifera) leeft de voorjaarsvosbes (Anthophora plumipes) solitair. Dit betekent dat elk vrouwtje haar eigen nest verzorgt zonder hulp van een kolonie. Als nestplaats geven ze de voorkeur aan steile wanden van leem of löss, maar ook aan oude droge muren waarvan de mortel al broos is. In de tuin zijn ze vaak te zien bij ongestucte muren of in de voegen van natuurstenen muren.
Het vrouwtje graaft gangen tot 10 centimeter diep, waarin aan het einde broedcellen worden aangelegd. Deze cellen worden bekleed met een afscheiding die ze waterdicht maakt – een architectonisch hoogstandje dat het nageslacht tegen vocht beschermt. In elke cel wordt een mengsel van nectar en stuifmeel gebracht, waarop een ei wordt gelegd. De larve ontwikkelt zich in de loop van de zomer en overwintert als volwassen insect (imago) in de cel, om in het volgende voorjaar als een van de eerste gasten weer te verschijnen.
De voorjaarsvosbes (Anthophora plumipes) bezit een uitzonderlijk lange roltong (glossa), die tot 13 millimeter kan meten. Hiermee is de bij in staat nectar te winnen uit bloemen die voor veel andere wilde bijen onbereikbaar zijn. In de tuin is de soort daarom nauw verbonden met vertegenwoordigers van de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae) en lipbloemigen (Lamiaceae).
| Kenmerk | Mannetje (Anthophora plumipes) | Vrouwtje (Anthophora plumipes) |
|---|---|---|
| Lichaamskleur | Gelig-bruin tot grijs | Diepzwart (hommelachtig) |
| Gezicht | Lichtgeel masker | Zwart |
| Bijzonderheid | Lange haarzomen aan de middentarsen | Oranje stuifmeelharen aan de achterpoten |
| Vliegtijd | Vanaf maart (verschijnen als eerste) | Vanaf eind maart / begin april |
Bijzonder waardevol in deze periode is het gevlekt longkruid (Pulmonaria officinalis). De bloemen veranderen na bestuiving van kleur van roze naar blauw, wat voor bijen een signaal is waar nog nectar te vinden is. Ook de paarse dovenetel (Lamium purpureum) en de tweebladige sterhyacint (Scilla bifolia) zijn belangrijke tankstations voor deze energiebundels. Terwijl de vosbes aan de bloemen werkt, is vaak te zien hoe deze zich met de voorpoten afzet terwijl de roltong diep in de bloem wordt gestoken.
In vochtigere tuindelen, waar nu het gewoon speenkruid (Ficaria verna) zijn gele sterren opent, vindt de voorjaarsvosbes (Anthophora plumipes) eveneens voedsel, ook al concurreert de soort daar met andere insecten zoals die op de boterbloem (Ranunculus). In deze biotopen laat zich in april ook vaak de bruine kikker (Rana temporaria Linnaeus, 1758) zien, die de vochtige bodemvegetatie als dekking gebruikt.
De bij vliegt extreem snel en wendbaar. Kenmerkend is het plotseling stilhangen in de lucht voor een bloem, vergezeld van een hoog zoemend geluid.
De bij gebruikt broze mortelvoegen als vervanging voor natuurlijke leemwanden. Dit is onschadelijk voor de constructie, maar geeft aan dat er in de tuin een gebrek is aan natuurlijke nestplaatsen.
Bijzonder aantrekkelijk zijn het gevlekt longkruid (Pulmonaria officinalis), de paarse dovenetel (Lamium purpureum) en de sterhyacint (Scilla).
Nee, de bij is vredelievend en niet agressief. Een steek vindt alleen plaats bij extreme bedreiging en is voor mensen meestal onschadelijk.
Hoofdartikel: Biodiversiteit in april: bosbodem, wilde bijen en amfibieënbescherming
Verkrijgbaar bij Gartenexpedition.de

2,50 €
incl. btw, excl. verzendkosten
Naar de shop →

3,27 €
incl. btw, excl. verzendkosten
Naar de shop →
Partneropmerking: De gelinkte producten zijn afkomstig van Gartenexpedition.de. Met een aankoop steun je ons werk.
Trefwoorden
April in de natuurtuin: Ontdek de ecologische waarde van de bosbodem, wilde bijen en amfibieën. Tips voor sterhyacint, speenkruid en de bescherming van de bruine kikker.
VerdiepingOntdek meer over de ecologie van voorjaarsgeofyten. Hoe sterhyacint en speenkruid het lichtvenster in april benutten en hoe ze in de tuin te bevorderen zijn.
VerdiepingHandleiding voor paddenverblijven in de tuin: ontdek hoe je met steenstapels en houtbulten veilige zomerhabitats creëert voor de bescherming van amfibieën in april.
Alle soortgegevens zijn afkomstig uit wetenschappelijke bronnen (CC BY 4.0 / CC0). Naamsvermelding conform licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →